เมื่อมีกลิ่นเกิดขึ้นในโรงงานบรรจุภัณฑ์ ไม่ว่าจะจากหมึก กาว หรือกระบวนการผลิตอื่นๆ ปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นทันทีในโรงงานหลายแห่งคือการเพิ่มอัตราการระบายอากาศเสีย อย่างไรก็ตาม ในโรงงานที่มีการติดตั้งเครื่องปรับอากาศอยู่แล้ว การเพิ่มไอเสียไม่จำเป็นต้องดีกว่าเสมอไป เมื่อมีการระบายอากาศภายในอาคารปริมาณมาก อากาศร้อนภายนอกจะถูกดึงเข้ามาทางช่องรับอากาศบริสุทธิ์ ประตู และหน้าต่าง จากนั้นระบบปรับอากาศจะต้องประมวลผลอากาศที่เข้ามา ซึ่งจะเป็นการเพิ่มภาระการทำความเย็นอย่างมาก ดังนั้นการพึ่งพาอัตราไอเสียที่สูงขึ้นเพียงอย่างเดียวอาจส่งผลให้ "ระบายออก" ของอากาศเย็นได้

นี่เป็นข้อกังวลโดยเฉพาะในสภาพแวดล้อม เช่น บรรจุภัณฑ์แบบยืดหยุ่น การเคลือบ และการพิมพ์และการผลิตบรรจุภัณฑ์บางประเภท หากพื้นที่การผลิตปล่อยอากาศที่มีกลิ่นเหม็นอย่างต่อเนื่องในขณะที่ระบบปรับอากาศอุตสาหกรรมทำงานพร้อมกันเพื่อทำให้พื้นที่เย็นลง โดยไม่ต้องมีการออกแบบแบบบูรณาการสำหรับอากาศบริสุทธิ์ ไอเสีย และการไหลเวียนของอากาศ ปัญหาทั่วไปมักเกิดขึ้น: อุปกรณ์ทำงานอย่างต่อเนื่อง แต่อุณหภูมิของโรงงานกลับไม่ลดลง ปัญหาอาจไม่ได้อยู่ที่ระบบปรับอากาศ "เล็กเกินไป" แต่อากาศที่เย็นอยู่แล้วปริมาณมากถูกระบายออกอย่างต่อเนื่อง
ดังนั้น เมื่อออกแบบระบบปรับอากาศอุตสาหกรรมสำหรับโรงงานบรรจุภัณฑ์ จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องระบุแหล่งที่มาของกลิ่นและตำแหน่งเฉพาะที่ต้องใช้ไอเสียแบบกำหนดเป้าหมายก่อน เมื่อใดก็ตามที่เป็นไปได้ ควรจับกลิ่นไว้เฉพาะที่ต้นทาง ซึ่งช่วยลดความจำเป็นในการแลกเปลี่ยนอากาศทั่วทั้งโรงงานที่ไม่มีประสิทธิภาพ นอกจากนี้ ควรคำนวณปริมาณอากาศบริสุทธิ์ที่ต้องการและปริมาณการทำความเย็นที่สอดคล้องกันโดยพิจารณาจากปริมาตรไอเสียจริง สำหรับกระบวนการผลิตที่แตกต่างกัน สามารถใช้การควบคุมเครื่องปรับอากาศแบบแบ่งโซนได้ เพื่อป้องกันไม่ให้ทั้งโรงงานต้องทำงานตามเงื่อนไขของพื้นที่ที่มีมลพิษหนักที่สุด
จากมุมมองการปฏิบัติงานในระยะยาว การจัดการกลิ่นและการทำความเย็นในโรงงานไม่ควรถือเป็นโครงการที่แยกจากกันและเป็นอิสระ ในโซลูชันสำหรับอุตสาหกรรมบรรจุภัณฑ์ DONCO ประเมินการกำหนดค่าการรับอากาศบริสุทธิ์ ไอเสีย การไหลเวียนของอากาศ และการทำความเย็นเป็นระบบบูรณาการ เพื่อให้มั่นใจว่าเป็นไปตามข้อกำหนดด้านสภาพแวดล้อมการผลิต ในขณะเดียวกันก็ลดการสูญเสียพลังงานที่ไม่จำเป็น (การทำความเย็นหรือความร้อน)
