การทำความเย็นแบบระเหยเป็นกระบวนการทางกายภาพที่โมเลกุลบนพื้นผิวของเหลวระเหยและดูดซับความร้อน ทำให้เกิดความเย็นโดยการลดอุณหภูมิโดยรอบ พบได้ทั่วไปในปรากฏการณ์ทางธรรมชาติและการใช้งานทางอุตสาหกรรม กระบวนการนี้ได้รับอิทธิพลจากปัจจัยต่างๆ เช่น อุณหภูมิ ความชื้น พื้นที่สัมผัสของของเหลว และความเร็วการไหลของอากาศ และแบ่งออกเป็นสองประเภท: การทำความเย็นแบบระเหยโดยตรง และการทำความเย็นแบบระเหยโดยอ้อม
การทำความเย็นแบบระเหยโดยตรงทำให้ได้ความเย็นแบบไอเซนธาลปิกผ่านการสัมผัสโดยตรงระหว่างอากาศและน้ำ ทำให้เหมาะสำหรับสภาพแวดล้อมที่มีคุณภาพอากาศดี การทำความเย็นแบบระเหยทางอ้อมใช้เครื่องแลกเปลี่ยนความร้อนแบบไม่สัมผัส-เพื่อถ่ายเทความสามารถในการทำความเย็น ป้องกันไม่ให้สิ่งปนเปื้อนเข้าสู่พื้นที่ปิด และสามารถประหยัดพลังงานได้ 80%-90% ในพื้นที่แห้ง การควบคุมสัณฐานวิทยาของพื้นผิวสามารถปรับปรุงประสิทธิภาพการทำความเย็นได้ และการออกแบบพื้นผิวที่เอียงในเชิงบวกสามารถยับยั้งการกระเด็นของหยดได้
เทคโนโลยีการจ่ายของเหลวแบบไดนามิกแบบใหม่ได้รับค่าสัมประสิทธิ์การถ่ายเทความร้อน 12 เท่าของการเดือดในสระน้ำโดยการปรับอัตราการจ่ายของเหลวแบบเรียลไทม์-เพื่อให้ตรงกับอัตราการระเหย ในปี 2025 ทีมวิจัยได้พัฒนาเทคโนโลยีการทำความเย็นแบบระเหยโดยใช้เมมเบรนไฟเบอร์ที่มีรูพรุนแบบ 3 มิติ นอกจากนี้ในปี 2025 บริษัทที่เกี่ยวข้องยังได้ยื่นขอรับสิทธิบัตรสำหรับระบบทำความเย็นแบบระเหยแบบคอมโพสิตและอุปกรณ์ทำความเย็นแบบขับเคลื่อนโดยตรง-ของคอมเพรสเซอร์